De Nederlandse publieke omroep besteedt uitgebreid aandacht aan de toestand in het Midden-Oosten. Terecht. Ze hebben een hele hoop verslaggevers ter plaatse en dat is ook prima. Zo’n eigen verslag kan de ellende en de waanzin van een oorlog vaak beter overbrengen dan de beelden van de grote nieuwskanalen en persbureau’s. De oorlog op menselijke maat, zeg maar. Alleen vind ik de taakopvatting van die tv-oorlogsverslaggevers een beetje vreemd.

Het begon afgelopen maandag bij het NOS-journaal. De verslaggeefster in Beiroet zette voor haar zoektocht naar oorlogsleed koers naar: de Nederlandse ambassade. Daar had zich een grote groep Nederlanders verzameld om geëvacueerd te worden. Best treurig allemaal: mensen die afscheid moesten nemen van geliefden, mensen die afscheid moesten nemen van hun huis, mensen die afscheid moesten nemen van de stad en het land waarvan ze hielden. En - de spanning werd langzaam opgebouwd - op het eind bleek dat de dappere oorlogsjournaliste had gekregen wat ze wilde: tranen. Van een werkgever die had besloten zijn bedrijf te verlaten en die zijn personeel in Libanon achter moest laten.

Die werkgever zag ik een paar dagen later terug in Netwerk. En in NOVA zag ik deze week: een bejaardenhuis in Haifa, vol met in de vijftiger jaren naar Israel geëmigreerde Nederlanders; een lang geleden naar Nederland gevluchte moeder met haar twee dochters die tijdelijk in Libanon verzeild geraakt waren; een onlangs naar Libanon verhuisd Nederlands gezin en, vandaag, een geëmigreerd Nederlands echtpaar wiens zoon onlangs is gesneuveld in het Israelische leger.

Blijkbaar is de menselijke maat van de oorlog alleen interessant als die menselijke maat Nederlands spreekt. De publieke omroep denkt dat we ons alleen nog maar met oorlogsleed kunnen identificeren als degenen die lijden Nederlanders zijn. Ik ben eerlijk gezegd een beetje bang dat dat misschien nog wel klopt ook, maar om je daar dan maar meteen bij neer te leggen… Hoe afgestompt kunnen we raken en hoe ver moet de publieke omroep daar in mee gaan?

De eerlijkheid gebiedt te zeggen dat ik een beetje overdrijf. Ik heb bij NOVA ook twee echte oorlogsrapportage gezien. Gemaakt door een reporter van de Vlaamse publieke omroep.

Dit bericht is geplaatst op 23 juli 2006 om 3:57 en is gearchiveerd onder OPinie. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.