Defence for Children daagt de Nederlandse staat voor de rechter. Vanwege de manier waarop wij met kinderen die asiel zoeken omgaan. NOVA besteedde gisteren aandacht aan dit onderwerp.

In de reportage van NOVA stond een elfjarig, Armeens meisje centraal. Een weesmeisje, ouders vermoord in Armenië, al zes jaar in Nederland, samen met haar grootouders verblijvend in de noodopvang voor uitgeprocedeerde asielzoekers in Witmarsum. Een aangrijpend verhaal. Ik begrijp dat een journalist - de betrokken NOVA-journalist had haar een jaar geleden ook al eens gesproken - daar niet ongevoelig voor blijft.

Desondanks verwacht ik van een “kwaliteits”-actualiteitenrubriek een objectieve rapportage. Meer is ook niet nodig: een reportage die droog, zakelijk laat zien hoe we in Nederland met zulke kinderen omgaan is duidelijk genoeg. De NOVA-ploeg dacht daar anders over. De betrokkenheid, om niet te zeggen vooringenomenheid, spatte van het scherm. Overduidelijk ingestudeerde gesprekjes met het meisje, het meisje zelf dat de burgemeester mocht interviewen, het obligate gesprek met de onderwijzer van haar school, en natuurlijk tranen: alles werd in stelling gebracht om duidelijk te maken hoe vreselijk het allemaal is.

Nogmaals, ik begrijp de betrokkenheid van die journalist. Als hij bij het maken van deze reportage onaangedaan was gebleven had ik hem zelfs een cynische klootzak gevonden. Maar met zo’n reportage schiet hij zijn doel ver voorbij; hij helpt alleen de fans van Rita en de aanbidders van de Geest van Pim aan nieuwe munitie om de “linkse publieke omroep”, en iedereen die protesteert tegen bepaalde verschrikkelijke consequenties van het asielbeleid, aan te pakken.

Waarom doen die journalisten niet gewoon hun werk, in plaats van de wereldverbeteraar uit te hangen?

Dit bericht is geplaatst op 22 juli 2006 om 1:50 en is gearchiveerd onder OPinie. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.