Louis en Louis
door EricHet is precies honderd jaar geleden. Louis Blériot stapte in zijn vliegend tuig, gemaakt van buizen en doek met een rokend en stampend motortje in het midden en vloog in luttele minuten het Kanaal over. Groot-Brittanië was voorgoed uit het isolement gehaald. Sommige Britten verwelkomden Blériot juichend. Ze hadden alle reden, want het was een revolutionaire gebeurtenis en een gedurfde tocht.
Andere Britten deden er het zwijgen toe en trokken zich terug aan de keukentafel, waar ze de mogelijke consequenties van de opheffing van de fysieke barrière tussen het continent en het eilandenrijk op een rijtje zetten. De meesten kwamen tot dezelfde conclusie: de onkwetsbaarheid van Groot-Brittanië is voorgoed voorbij. Dat bleek in 1940, toen een ondergang van het wereldimperium ternauwernood en met kunst en vliegwerk kon worden voorkomen. Het waren juist de vliegers in hun moderne Hurricanes en Spitfires, die op weinig meer leken op Blériot’s bouwsel, Groot-Brittanië hebben gered. Zo snel kan geschiedenis gaan.
Maar het kan nog ingrijpender. Louis Blériot was wereldnieuws. De Battle of Britain was wereldnieuws. Media deden er verslag van. En nu, anno 2009 is wereld volkomen anders dan in 1909, 1940. Tegenwoordig kijken we naar een andere Louis. ‘Hij gaat weer uit zijn dak!’. Redacteuren bellen, mailen en sms-en elkaar om er maar zo uitgebreid mogelijk verslag van te doen. ‘Dit mogen we niet missen!’ Louis van Gaal, een respectabele voetbaltrainer maar zeker geen held als Louis Blériot, schoffeert de pers en valt uit terwijl zijn aderen opzwellen tot vervaarlijke hoogspanningskabels. Het levert zoveel zendtijd op, zoveel film, krantenberichten, radiocommentaren en internetverslagjes op dat iedereen het weet. De wereld is sinds Louis Blériot onherkenbaar veranderd, maar het meest veranderd is nog de mediawereld.
