De stad. Eindeloze bron van grote verhalen en kleine gebeurtenissen. Zoals gister. Ik fietste terug met een volle boodschappentas, over het plein tussen de statige Mathenesserlaan en de rommelige Nieuwe Binnenweg in Rotterdam. Ik was het uitgestorven plein bijna overgestoken en ik naderde een klein gezelschap. Het zat op een rand, een beetje te ouwehoeren, zo leek het. Mijn oog viel erop, want een baardige man, die meer weg heeft van een landloper dan van een gewone stadsburger, zie je niet vaak in gesprek met twee jongeren, hip, een beetje hop, jong en op het oog onbedorven. De jongens donker, de man blank onder de vieze vlekken. Ik naderde het trio. ‘Vodka, daar heb ik gister veel van gedronken!’ zei de man met opgeheven hoofd. Ik reed langs de drie en ving het antwoord op van de jongens. ‘Blowen man, je moet blowen man’. Ik was ze inmiddels voorbij gefietst en kon nog net het vervolg van het gesprek opvangen. ‘Blowen, ok’, zei de man, ‘Maar vodka en blowen?’ De drie waren het eens en riepen tegelijkertijd uit: ‘Blowen én vodka, dat kan écht niet!’

Dit bericht is geplaatst op 21 juli 2009 om 11:10 en is gearchiveerd onder Algemeen, Trivialia. Je kan de reacties hierop volgen via de RSS 2.0 feed. Je kan een reactie achterlaten, of een trackback vanaf je eigen website.