Het is precies honderd jaar geleden. Louis Blériot stapte in zijn vliegend tuig, gemaakt van buizen en doek met een rokend en stampend motortje in het midden en vloog in luttele minuten het Kanaal over. Groot-Brittanië was voorgoed uit het isolement gehaald. Sommige Britten verwelkomden Blériot juichend. Ze hadden alle reden, want het was een [...]
De stad. Eindeloze bron van grote verhalen en kleine gebeurtenissen. Zoals gister. Ik fietste terug met een volle boodschappentas, over het plein tussen de statige Mathenesserlaan en de rommelige Nieuwe Binnenweg in Rotterdam.
Ik hou van Tineke. Ze kan zo mooi zingen! En ze lacht zo mooi. Ze is zo authentiek. Helemaal zichzelf. En ook verschrikkelijk aantrekkelijk, hoewel ze al decennia lang in dampende, stinkende en rokerige holen optreedt. Ze heeft ook ballen. En ze geniet ook oprecht. Want nu het rookverbod van kracht is, snakt ze heel [...]
Je moet het ze nageven. Uit Europa komt vaak verrassend nieuws. Het rookverbod. Openbaar aanbesteden van alles wat je kunt bedenken. Dit keer is het omgekeerd. Er wordt een maatregel aangenomen die een eerdere maatregel ongedaan moet maken.
Ik ben blij, want Obama heeft gewonnen. Ik ben blij omdat ‘change’ in de lucht hangt. Maar ik ben ook bevreesd, omdat er zoveel mis is in de VS en de wereld dat Obama bij binnenkomst in het Witte Huis zich moet afvragen: ‘waar moet ik in hemelsnaam beginnen?’
Ik zeg het u: ga nooit de politiek in. Het levert een hoop geouwehoer op. En voor andere leuke dingen is geen tijd. Bovendien achtervolgt het u nog jaren.
Laatst kreeg ik een mailtje van een goede kennis. Hij sprak daarin zijn bezorgdheid uit. Elk podium waar Op zou kunnen optreden, moet gekoesterd worden. In zijn woorden: “Red EXIT Eric! Waar moet OP ander straks spelen. Of staan jullie al geprogrammeerd in de nieuwe Watt?”
Er zijn twee soorten ethiek. De eerste is die van God, de andere van de vrije markt. Het is de hoogste tijd voor een nieuwe ethiek.
Al jaren is het Belgische voetbal het lachertje van Europa. Maar afgelopen zondag, toen ik met een griepje op de bank lag, kwam ik al zappend uit bij de finale van de Belgische Beker. Ik heb mijn mening bijgesteld over het voetbal in Belgie.
In tegenstelling tot de rest van Nederland ga ik het niet over Wilders hebben. Verrek, nu heb ik het toch weer over hem.
De universiteit, een van de grootste instituten in Nederland en tegelijkertijd een van de meest onzichtbare maatschappelijke spelers, probeert zo af en toe eigentijds voor de dag te komen.
Sympathie voor het anti-plastische-chirurgie-offensiefje dat aan het ontstaan is? Walgt u ook van het zoveelste metamorfoseprogramma, waarin zielige huismoeders een ander uiterlijk krijgen, maar aan het eind van de show nog net zo sukkelig zijn als bij aanvang? Dan moet u beslist geinteresseerd zijn in Steun de Steunkous.
De cynicus is nooit enthousiast: “er zit vast een addertje onder het gras”.
Eindelijk. Het is zover. Tenminste, als de voornemens om Amsterdam schoon te vegen uitgevoerd worden. Ik heb het altijd onbegrijpelijk gevonden dat de mooiste binnenstad van West-Europa decennialang te grabbel is gegooid aan het gajes.